motygalnik

ПРЫВЕД!

Thu, 10 May 2007 07:17:36 GMT

жах! учора купляла на рынку гародніну. Уразіў надпіс. Уявіце сабе:

ЧЕСНОГ -- 1 ШТУК
!!!

Sat, 05 May 2007 15:16:22 GMT

Юбілей -- 100 каментаў :-)

Камп'ютар і паэзія

Wed, 02 May 2007 08:50:38 GMT

Доўга сьмяялася. Можа, для некага і баян.

Немного о системных сообщениях:-)

Японцы решили заменить безличные и бесполезные майкрософтовские сообщения
об ошибках системы на поэтические, в стиле хайку.
Вот примеры сообщений в стиле Дзен :

твой файл был так велик
и, должно быть, весьма полезен
но его больше нет

***

сайт, который ты ищешь
найти невозможно, но
ведь не счесть других

***
хаос царит в системе
подумай, раскайся и перезагрузись
порядок должен вернуться
***
программа закрывается:
закрой все, над чем ты работал
ты запросил слишком много
***
вчера оно работало
а сегодня не работает
это - Виндоус...
***
успокойся
твой гнев немногого стоит
сеть упала
***
зависание превращает
твой дорогущий компьютер
в простой камень
***
три вещи вечны:
смерть, налоги и потеря данных
догадайся, что случилось
***
ты вступаешь в реку
но река не остается прежней...
этой web-страницы здесь уже нет
***
памяти не хватает...
мы хотим обнять небо
но никогда не сможем
***
набей заново документ
который ты ищешь...
он, увы, был затёрт
***
серьезная ошибка...
все ярлыки пропали...
экран... память... все пусто

Sat, 28 Apr 2007 10:10:30 GMT

У аўтобусе. Дзве дзяўчыны:
-- Послушай, а что сейчас с картошкой делают: копают, или сажают, или что?
-- Ну, сажают, наверно, не знаю... А что?
-- Да за...ли все, на картошке и на картошке...

Sat, 28 Apr 2007 09:31:54 GMT

Без цябе я меланхолік...

Wed, 25 Apr 2007 11:42:28 GMT

Перакладала з дапамогай БелАзара матэрыял па культуралогіі.
Ветхий Завет -- Трухлявы Запавет :-))))

Wed, 25 Apr 2007 06:59:42 GMT

Самы брыдкі твор у беларускай літаратуры -- "Палеская мадонна" (1996) І. Шамякіна. Пра пакрыўджаную Богам жанчыну, якая вінаваціць у сваёй непаўнавартасьці ўвесь сьвет... А яна ж і зараз недзе жыве, тая жанчына... І дзеці яе жывуць. Жах!

Mon, 23 Apr 2007 06:49:55 GMT

Мой любімы фотаздымак:

Гульня

Sat, 14 Apr 2007 07:00:11 GMT

Пакіньце свой нік у каментах, і я
1. Скажу, чаму Вас зафрэндзіла
2. Скажу, якая песьня/фільм нагадвае мне пра Вас
3. Распавяду выпадковы факт пра Вас
4. Распавяду свой першы успамін пра Вас
5. Скажу, якую жывёлу/фрукт Вы мне нагадваеце
6. Спытаю нешта, што заўжды жадал ведаць пра Вас
7. Калі я гэтае зраблю, Вы павінныя зрабіць такі ж пост ў сваім LJ...

Ох уж гэтая Altavetra... :-)

Ах, как мало нам для счастья надо...

Wed, 11 Apr 2007 08:21:16 GMT

Другі дзень шчаслівая. Мяне нельга пускаць у кнігарні. Учора зайшла за нейкай кніжкай, а выйшла з "Лёнам" Сыса :-) -- у букіністыцы.

***
я
яшчэ
не попел
і не прысак
пакахай мяне
такім як ёсць --
ў боскіх іскрах
і ў шампанскіх пырсках
Ягамосць!

А. Сыс

Пераклад з чэшскай

Mon, 09 Apr 2007 07:50:43 GMT

Віцезслаў Незвал
Бывай і хусцінка

Бывай і калі мы с табой не сустрэнемся болей
Запомні прыгожым былое але не кранай
Бывай і калі мы спатканне прызначым ніколі
Пэўна не дойдзем і іншыя прыйдуць у наш край

Запомні прыгожым шкада што нічога не вечна
Хай сціхне жалоба я смутак спазнаў да глыбінь
Пацалунак насовачка звон карабельны сірэна
Пара ўсмешак і я зноў застаюся адзін

Бывай і калі ты мяне не пачуеш ніколі
Хай застанецца для нас назаўжды напамін
Як насовачка лёгкі і просты як кветкі на поле
Троху спакуслівы як пах тонкіх тканін

Калі бачыў я тое што людзі не бачаць звычайна
Ластаўка любая гэта нядрэнна бо знойдзеш свой хлеў
Мне бачыўся поўдзень пад дахам гняздо тваё тайна
Твой лёс лятаць а маім лёсам стаў гэты спеў

Бывай хоць нядобра што гэта ўсё на растанне
Надзея мая нам разам з табою не быць
Калі б мы хацелі сустрэцца марныя ўсе намаганні
Бывай і хусцінка Лёсу мне не змяніць!

Першая спроба паэтычнага перакладу. атрымалася не вельмі, але арыгінальны верш таксама складаны, у ім вельмі складаная рытміка, я спрабавала яе перадаць... Ну і да таго ж, ніводнага знаку прыпынку...

Горад ... з яек!!!

Thu, 05 Apr 2007 07:24:51 GMT

http://thirdeyedumb.com/2007/04/egg_stacker.html -- ну сапраўды, а раптам яны хворыя на птушыны грып?

Сястра прывезла з дому два дзясяткі яек, можа таксама заняцца нечым падобным?

Да 1 красавіка...

Tue, 03 Apr 2007 06:48:10 GMT

http://www.ixbt.com/games/itogi/itogi-01-04-2007.shtml -- GTA -4 пра Веларусаў

Итоги недели получились насыщенными. Компании сыпали новостями, а мир радовался после очередного анонса и долгожданного видеоролика. Мы попытаемся выделить самое главное. Так, компания Rockstar наконец-то обрадовала поклонников сериала Grand Theft Auto шикарным видео с демонстрацией Liberty City нового поколения в GTA IV. Кроме выросшей на порядок графики и детализации, в ролике можно увидеть также нового героя, беженца из тоталитарной Республики Велоруссии (Velorus). «Такая страна существует только в мире GTA. Всякие аналогии с реальностью случайны и непреднамеренны», - хитро улыбаются разработчики.
Комбайнёр-передовик, месяцами не получавший зарплату, восстал против директора колхоза, что в данном государстве равносильно государственной измене. В подобном обществе «прав тот, у кого больше прав», поэтому в результате долгих препирательств и поиска истины Иван Васильевич (в игре - просто Айван, Ivan) был объявлен врагом народа. И только друзья из велорусского военно-морского флота смогли спасти героя от каторги в котельных тракторного завода. Итак, игра начинается с того, что задиристый велорус приезжает в страну Свободы, чтобы опьянеть от аромата вседозволенности и, как водится, собрать собственную банду. Делает он это по-своему, в ушанке и с бутылкой водки в руке, не забывая поигрывать на балалайке. Очевидно, пытается избавиться от конкурентов термоядерной концентрацией «национального колорита». Rockstar никогда не отличалась политкорректностью, но это, на самом деле, слишком… Хотя американцам может, и интересно будет устраивать беспредел на улицах в шкуре вечно пьяного и небритого велоруса в спортивном костюме. Конечно, под русский шансон.

Передовик производства, герой нового времени, Иван Васильевич. Впервые Rockstar делает широкий жест в сторону России, сворачивая в финале банальную фигу.

Думай пазітыўна!

Tue, 03 Apr 2007 06:41:04 GMT

Аказалася, што мая любімая фраза "Усё будзе добра" не працуе па нейкіх псіхалагічных законах (я пра гэта ўжо даўно здагадвалася...). Учора мне падказалі спосаб пазітыўнага мысленьня: думаць пра будучае як пра былое, прычым думаць, зразумела ж, звышпазітыўна: "Які заўтра быў файны дзень, надвор'е было супер, у мяне ўсё атрымалася, я села пісаць свае дзьве курсавыя працы -- і мяне пахваліў мой кіраўнік, а потым аказалася, што КСР па тэорыі літаратуры адкладзены на нявызначаны тэрмін, а потым мяне запрасілі ў кіно, а потым мы гулялі да позняга вечара па вуліцах Нямігі, а потым я прыйшла дадому, уключыла ЖЧ, а тут... 20 новых каментаў :-)))"
Паспрабую!

Мінск -- Барысаў -- МІнск

Mon, 02 Apr 2007 06:46:54 GMT

Не працуюць санвузлы
Не нясуць дзяцей буслы
Не шанцуе па жыцьці --
У паход пара ісці...

Вось і я такім чынам у апошні час вырашаю свае праблемы. Дапамагае...
Напэўна.

Дэкаратыўна - прыкладное мастацтва

Thu, 29 Mar 2007 22:20:40 GMT

Хай царэвіч Рахатэп і царэўна Нафрэт вартуюць ваш пакой... І хай мне не прысьняцца сёньня Сфінксы і Неферціці анфас...
Толькі асабіста дзеля спадарыні Шамякінай я змарнавала 4 гадзіны свайго вольнага часу, каб перамаляваць шэдэўры старадаўняга мастацтва... Цікава, як гэта дапаможа мне ў разуменьні сусьветнай культуры? Суцяшаю сябе тым, што піраміды будаваліся крыху даўжэй...
А заўтра ўставаць у 7 гадзін... АААААААААА!!!

Казкі з хаткі-пянёчка :-)

Thu, 29 Mar 2007 06:19:58 GMT

Крамілек і Вахамурка задуменна стаялі ў садзе за хаткай-пянёчкам. Сонейка хвілінку на іх глядзела з нябеснага балкону. А потым пастукала залатой далонню па плячы Крамільку:
-- Што здарылася?
-- Мы б хацелі, каб у нашым садзе вырасла кветка, але ў нас няма зярнятка, -- сказаў Крамілек.
Сонейка паказала залатым пальцам:
-- Там ляжыць адно.
Ляжала там адно зярнятка і выглядала, як дзіцятка, якое спіць.
-- Ты лепей, Крамілек, запытайся ў яго, хто яно. Каб мы тут не пасадзілі немаведама што, -- прамовіў Вахамурка.
Крамілек асцярожна запытаўся ў зярнятка:
-- А хто ты ёсць?
-- Verbascum, -- прашаптала зярнятка.
Так Крамілек і Вахамурка і не зразумелі, бо зярнятка размаўляла па-лацінску. Вахамурка пяткай зрабіў дзюрачку, і Крамілек туды тое зярнятка пасадзіў. А зверху прымацаваў свой паласаты капялюшык, каб зярнятка лепш расло. А потым зярнятка палівалі з лейкі і спявалі яму песеньку:
“Зярнятачка, уставай,
І ў фіялку вырастай!”
І калі праспявалі ў трэці раз, пачаў там расці карэньчык.

Mon, 26 Mar 2007 20:03:35 GMT

Дарэмна? Няма для каго? Няма ўва мне веры, і я шукаю яе вакол. Знайшла ўчора на плошчы... Амаль паверыла. Дзякуй. Вы -- не дарэмна!!!
Набыла сёньня Барадулінаўскія "Ксты"... У падарунак ;-)

Пераклад С. Балахонава

Thu, 22 Mar 2007 08:10:09 GMT

Ты мяне на дасьвецьці абудзіш,
Босай выйдзеш праводзіць паволі.
Ты ніколі мяне не забудзеш.
Ты мяне не пабачыш ніколі.

Захінуўшы цябе ад прастуды,
Я падумаю: "Божая воля!
Я ніколі цябе не забуду
Я цябе не пабачу ніколі".

Не мільгаюць, ад ветру сьлязяцца
Вішні карыя, поўныя болю,
Ёсьць благая прыкмета — вяртацца.
Я цябе не пабачу ніколі.

Марна зьдзівяць узьнёслай сваволяй
колькі фраз, што памкнуць згэтуль цудам:
"Я ніколі цябе не забуду
Я цябе не пабачу ніколі".

Ніхто не ведае, дзе можна знайсьці Караткевічаўскі арыгінал???

Sat, 17 Mar 2007 22:25:57 GMT

Адначасова хочацца быць і ласкавай, мяккай, і энергічнай, іранічнай, і цікавай, і прывабнай, і незвычайнай... Дык якая ж я на самай справе? Няўжо такая, якой мне быць не хочацца...

Sat, 17 Mar 2007 20:37:28 GMT

Была на канцэрце гурта Індзіга. Як заўсёды, цудоўна. Столькі пазітыву і стваральнай энергіі...
Столькі разумных твараў вакол! Столькі беларускай мовы!!!
А вы яшчэ не ведаеце, хто самая прыгожая беларуская сьпявачка? Ну зразумела ж, Руся... Я нават свайго будучага мужа да яе раўную... Крыху. :-)
Дарэчы, парайце хто-небудзь, як і дзе можна цікава і нестандартна справіць вясельле... :-))))

А ты наведаў гэты сайт???

Sat, 17 Mar 2007 20:29:03 GMT

http://www.pledgebank.com/DzienVoli2007 -- і да сустрэчы на плошчы!!!

Wed, 14 Mar 2007 21:53:25 GMT

Вясна... Сумую, усё губляю... Джынсы сталі вузкімі...
Але ўсё роўна ўсё файна!!!

Карэл Чапек

Wed, 14 Mar 2007 09:16:00 GMT

Смерць Архімеда
Тая вядомая гісторыя пра Архімеда насамрэч адбывалася не так, як пра гэта пішуць; сапраўды, ён быў забіты, калі рымляне бралі Сіракузы, але няпраўда, што, калі ў ягоны дом уварваўся рымскі жаўнер, каб паланіць яго, Архімед, заняты крэсленнем нейкіх геаметрычных канструкцый, на гэта толькі незадаволена прабурчаў: “Не руш маіх кругоў!”.

Па-першае, Архімед ніколі не быў летуценнікам-прафесарам, які не разумее, што робіцца вакол яго; наадварот, ён быў сапраўдны прыроджаны ваяр і нават стварыў ваенныя машыны для абароны Сіракузаў; па-другое, той рымскі жаўнер ніколі не быў тым п’яным марадзёрам, але культурным і паважаным штабным сотнікам Люцыям, які добра ведаў, з кім мае гонар размаўляць, ён не збіраўся нікога браць у палон, а наадварот – аддаў з парога салдацкі салют і прывітаўся: “Бывай здаровы, Архімед!”.
Архімед узняў вочы ад васкавой дошчачкі, на якой насамрэч нешта крэсліў, і запытаў: “Што табе?”.
“Архімед, -- працягваў Люцый, -- мы ведаем, што без тваіх ваенных машынаў Сіракузы не прастаялі б і месяцу; мы ж не маглі іх адолець два гады. Не думай, што мы, ваяры, не разумеем гэтага. Выключныя машыны. Мае віншаванні.”
Архімед махнуў рукой. “Кінь ты гэта, нічога ў іх няма. Звычайныя механізмы для кідання – гэтакая сабе цацка. Не мае ніякага значэння для навукі.”
“Але для ваеннай справы мае,” – настойваў Люцый. “Паслухай, Архімед, я прыйшоў да цябе сказаць, каб ты працаваў на нас.”
“На каго?”
“На нас, рымлянаў. Ты не можаш не бачыць, што Карфаген у заняпадзе. Нашто ім яшчэ дапамагаць? Зараз мы скончым з Карфагенам, паглядзіш. Лепш было б, калі б усе вы ішлі да нас.”
“Навошта? -- бурчэў Архімед. -- Мы сіракузцы, на шчасце, грэкі. Навошта ж нам ісці да вас?”
“Бо вы жывяце на Сіцыліі, а Сіцылія нам патрэбная.”
“А навошта вам Сіцылія?”
“Бо мы хочам валодаць Міжземным морам.”
“Ага”, -- працягнуў Архімед і задуменна паглядзеў на сваю дошачку. “І дзеля чаго вам гэта?”
“Хто гаспадарыць у Міжземным моры, -- прамовіў Люцый, -- гаспадарыць у цэлым свеце. Гэта кожны ведае.”
“Вы так хочаце быць гаспадарамі ў свеце?”
“Так. Рым прызначаны стаць гаспадаром у свеце. І я табе кажу, што так і будзе.”
“Магчыма,”сказаў Архімед і выцер нешта на васкавой дошчачцы. --“Але я б вам гэтага не раіў, Люцый. Паслухай, быць гаспадаром у свеце – гэта дасць вам адны толькі марныя турботы. Колькі працы гэта запатрабуе ад вас.”
“Гэта не важна; затое мы будзем вялікай імперыяй.”
“Вялікай імперыяй, -- прамармытаў Архімед. -- Ці я накрэслю малы круг, ці вялікі, гэта ўсё роўна будзе толькі круг. Там таксама будуць межы – і вы ніколі не будзеце без межаў, Люцый. Ці ты думаеш, што вялікі круг больш дасканалы, чым малы? Ты думаеш, што ты лепшы геаметр, калі ты накрэсліў большы круг?”
“Вы, грэкі, заўсёды гуляеце са словамі, -- заўважыў сотнік Люцый. --Мы ж даказваем сваю праўду іншым чынам.”
“Як?”
“Справай. Вось, напрыклад, мы дабылі вашыя Сіракузы. Ergo Сіракузы належаць нам. Гэтакі доказ зразумелы?”
“Зразумелы,” – прамовіў Архімед і пашкрабаў палачкай у валасах.
“Так, вы зваявалі Сіракузы; але яны ўжо не тыя і ніколі не будуць тымі Сіракузамі, што былі раней. Гэта быў вялікі і слаўны горад, чалавеча; ён ужо ніколі не стане вялікім. Шкада Сіракузаў!”
“Затое Рым будзе вялікім. Рым павінен быць самым моцным у цэлым свеце.”
“Навошта?”
“Каб утрымацца. Чым мы больш моцныя, тым больш у нас ворагаў. Таму нам трэба быць самымі моцнымі.”
“Што тычыцца моцы,”—мармытаў Архімед, – Я троху фізік, Люцый, і скажу табе нешта. Моц мае сваю вагу.”
“Што гэта значыць?”
“Гэта такі закон, Люцый. Моц, якая прымяняецца, мае сваю вагу. І чым вы мацнейшыя, тым больш вы патрабуеце сваіх сілаў; а некалі прыйдзе хвіліна – “
“Што ты хацеў сказаць?”
“Ды нічога. Я не прарок, чалавеча; я толькі фізік. Сіла мае сваю вагу. Больш нічога не ведаю.”
“Слухай, Архімед, чаму б табе не працаваць з намі? Ты не ўяўляеш, якія вялізарныя магчымасці адкрыліся б перад табой у Рыме. Ты мог бы будаваць самыя моцныя ваенныя машыны ў свеце.”
“Ты прабач мяне, Люцый; я ўжо стары чалавек, а хацеў бы яшчэ распрацаваць адну-дзве са сваіх задумаў. – Як бачыш, і зараз я нешта крэслю.”
“Архімед, няўжо цябе не вабіць ідэя здабываць з намі ўладу над усім светам? – Чаму ты маўчыш?”
“Выбачай, -- бурчэў Архімед над сваёй дошчачкай. – Што ты сказаў?”
“Што такі чалавек, як ты, мог бы мець сусветную ўладу.”
“Гм, сусветная ўлада,—задумаўся Архімед, -- Не крыўдуй, але я маю тут нешта больш важнае. І ведаеш, больш трывалае. Нешта, што тут насамрэч застанецца.”
“Што ж гэта?”
“Гэй, не руш маіх кругоў! Гэта спосаб для вылічэння плошчы сектара круга.”
Пазней было выдадзена паведамленне, што вучоны Архімед раптоўна пайшоў з жыцця.
1933

Tue, 13 Mar 2007 07:55:58 GMT

Вырашыла сёньня прыбраць у торбачцы -- чаго там толькі няма! Калі б нейкія іншапланецяне занеслі мяне ў джунглі, я думаю, мы з маёй торбачкай выжылі б... А яшчэ кажуць, што жанчыны слабыя.
Трэба і ў пакоі прыбрацца, а то кветкі занадта хутка вянуць. І пыл з манітора сцерці...
Што толькі не зробіш, абы не пісаць курсавую...