<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<!-- If you are running a bot please visit this policy page outlining rules you must respect. http://www.livejournal.com/bots/ -->
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:lj="http://www.livejournal.com">
  <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga</id>
  <title>motygalnik</title>
  <subtitle>Я люблю, калі сьвеціць сонца</subtitle>
  <author>
    <name>Чытанка для дзетак-беларусаў</name>
  </author>
  <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/"/>
  <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom"/>
  <updated>2007-05-10T07:17:36Z</updated>
  <lj:journal userid="12133718" username="motyga" type="personal"/>
  <link rel="service.feed" type="application/x.atom+xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom" title="motygalnik"/>
  <link rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/"/>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:14435</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/14435.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=14435"/>
    <title>ПРЫВЕД!</title>
    <published>2007-05-10T07:17:36Z</published>
    <updated>2007-05-10T07:17:36Z</updated>
    <category term="ПРЫВЕД!"/>
    <content type="html">жах! учора купляла на рынку гародніну. Уразіў надпіс. Уявіце сабе:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ЧЕСНОГ -- 1 ШТУК&lt;br /&gt;!!!</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:14246</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/14246.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=14246"/>
    <title>motyga @ 2007-05-05T18:15:00</title>
    <published>2007-05-05T15:16:22Z</published>
    <updated>2007-05-05T15:16:22Z</updated>
    <content type="html">Юбілей -- 100 каментаў :-)</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:13866</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/13866.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=13866"/>
    <title>Камп'ютар і паэзія</title>
    <published>2007-05-02T08:50:38Z</published>
    <updated>2007-05-02T08:50:38Z</updated>
    <category term="паэзія"/>
    <category term="камп&amp;apos;ютар"/>
    <category term="вершы"/>
    <lj:music>Мельница</lj:music>
    <content type="html">Доўга сьмяялася. Можа, для некага і баян.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Немного о системных сообщениях:-)&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;Японцы решили заменить безличные и бесполезные майкрософтовские сообщения&lt;br /&gt;об ошибках системы на поэтические, в стиле хайку.&lt;br /&gt;Вот примеры сообщений в стиле Дзен :&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;твой файл был так велик&lt;br /&gt;и, должно быть, весьма полезен&lt;br /&gt;но его больше нет&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a name="cutid1"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;сайт, который ты ищешь&lt;br /&gt;найти невозможно, но&lt;br /&gt;ведь не счесть других&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;хаос царит в системе&lt;br /&gt;подумай, раскайся и перезагрузись&lt;br /&gt;порядок должен вернуться&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;программа закрывается:&lt;br /&gt;закрой все, над чем ты работал&lt;br /&gt;ты запросил слишком много&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;вчера оно работало&lt;br /&gt;а сегодня не работает&lt;br /&gt;это - Виндоус...&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;успокойся&lt;br /&gt;твой гнев немногого стоит&lt;br /&gt;сеть упала&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;зависание превращает&lt;br /&gt;твой дорогущий компьютер&lt;br /&gt;в простой камень&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;три вещи вечны:&lt;br /&gt;смерть, налоги и потеря данных&lt;br /&gt;догадайся, что случилось&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;ты вступаешь в реку&lt;br /&gt;но река не остается прежней...&lt;br /&gt;этой web-страницы здесь уже нет&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;памяти не хватает...&lt;br /&gt;мы хотим обнять небо&lt;br /&gt;но никогда не сможем&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;набей заново документ&lt;br /&gt;который ты ищешь...&lt;br /&gt;он, увы, был затёрт&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;серьезная ошибка...&lt;br /&gt;все ярлыки пропали...&lt;br /&gt;экран... память... все пусто</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:13621</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/13621.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=13621"/>
    <title>motyga @ 2007-04-28T13:08:00</title>
    <published>2007-04-28T10:10:30Z</published>
    <updated>2007-04-28T10:10:30Z</updated>
    <content type="html">У аўтобусе. Дзве дзяўчыны:&lt;br /&gt;-- Послушай, а что сейчас с картошкой делают: копают, или сажают, или что?&lt;br /&gt;-- Ну, сажают, наверно, не знаю... А что?&lt;br /&gt;-- Да за...ли все, на картошке и на картошке...</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:13535</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/13535.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=13535"/>
    <title>motyga @ 2007-04-28T12:31:00</title>
    <published>2007-04-28T09:31:54Z</published>
    <updated>2007-04-28T09:31:54Z</updated>
    <lj:music>Лора Провансаль -- Лесной принц</lj:music>
    <content type="html">Без цябе я меланхолік...</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:13141</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/13141.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=13141"/>
    <title>motyga @ 2007-04-25T14:39:00</title>
    <published>2007-04-25T11:42:28Z</published>
    <updated>2007-04-25T11:42:28Z</updated>
    <category term="пераклады"/>
    <content type="html">Перакладала з дапамогай БелАзара матэрыял па культуралогіі. &lt;br /&gt;Ветхий Завет -- Трухлявы Запавет :-))))</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:12897</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/12897.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=12897"/>
    <title>motyga @ 2007-04-25T09:40:00</title>
    <published>2007-04-25T06:59:42Z</published>
    <updated>2007-04-25T06:59:42Z</updated>
    <category term="літаратура"/>
    <lj:music>Шапен</lj:music>
    <content type="html">Самы брыдкі твор у беларускай літаратуры -- "Палеская мадонна" (1996) І. Шамякіна. Пра пакрыўджаную Богам жанчыну, якая вінаваціць у сваёй непаўнавартасьці ўвесь сьвет... А яна ж і зараз недзе жыве, тая жанчына... І дзеці яе жывуць. Жах!</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:12630</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/12630.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=12630"/>
    <title>motyga @ 2007-04-23T09:41:00</title>
    <published>2007-04-23T06:49:55Z</published>
    <updated>2007-04-23T06:49:55Z</updated>
    <category term="Я"/>
    <lj:music>Новы Іерусалім</lj:music>
    <content type="html">Мой любімы фотаздымак: &lt;br /&gt;&lt;a href="http://pics.livejournal.com/motyga/pic/00003e31/"&gt;&lt;img src="http://pics.livejournal.com/motyga/pic/00003e31/s320x240" width="320" height="240" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:12108</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/12108.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=12108"/>
    <title>Гульня</title>
    <published>2007-04-14T07:00:11Z</published>
    <updated>2007-04-14T07:00:11Z</updated>
    <category term="гульня"/>
    <content type="html">Пакіньце свой нік у каментах, і я&lt;br /&gt;1. Скажу, чаму Вас зафрэндзіла&lt;br /&gt;2. Скажу, якая песьня/фільм нагадвае мне пра Вас&lt;br /&gt;3. Распавяду выпадковы факт пра Вас&lt;br /&gt;4. Распавяду свой першы успамін пра Вас&lt;br /&gt;5. Скажу, якую жывёлу/фрукт Вы мне нагадваеце&lt;br /&gt;6. Спытаю нешта, што заўжды жадал ведаць пра Вас&lt;br /&gt;7. Калі я гэтае зраблю, Вы павінныя зрабіць такі ж пост ў сваім LJ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ох уж гэтая Altavetra... :-)</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:11957</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/11957.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=11957"/>
    <title>Ах, как мало нам для счастья надо...</title>
    <published>2007-04-11T08:21:16Z</published>
    <updated>2007-04-11T21:29:22Z</updated>
    <lj:music>Дочь Монро и Кеннеди</lj:music>
    <content type="html">Другі дзень шчаслівая. Мяне нельга пускаць у кнігарні. Учора зайшла за нейкай кніжкай, а выйшла з "Лёнам" Сыса :-) -- у букіністыцы.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;***&lt;br /&gt;я&lt;br /&gt;яшчэ&lt;br /&gt;не попел&lt;br /&gt;і не прысак&lt;br /&gt;пакахай мяне&lt;br /&gt;такім як ёсць --&lt;br /&gt;ў боскіх іскрах&lt;br /&gt;і ў шампанскіх пырсках&lt;br /&gt;Ягамосць!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;А. Сыс</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:11533</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/11533.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=11533"/>
    <title>Пераклад з чэшскай</title>
    <published>2007-04-09T07:50:43Z</published>
    <updated>2007-04-17T17:59:58Z</updated>
    <category term="пераклады"/>
    <content type="html">Віцезслаў Незвал&lt;br /&gt;Бывай і хусцінка&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Бывай і калі мы с табой не сустрэнемся болей&lt;br /&gt;Запомні прыгожым былое але не кранай&lt;br /&gt;Бывай і калі мы спатканне прызначым ніколі&lt;br /&gt;Пэўна не дойдзем і іншыя прыйдуць у наш край&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a name="cutid1"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Запомні прыгожым шкада што нічога не вечна&lt;br /&gt;Хай сціхне жалоба я смутак спазнаў да глыбінь&lt;br /&gt;Пацалунак насовачка звон карабельны сірэна&lt;br /&gt;Пара ўсмешак і я зноў застаюся адзін&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Бывай і калі ты мяне не пачуеш ніколі&lt;br /&gt;Хай застанецца для нас назаўжды напамін&lt;br /&gt;Як насовачка лёгкі і просты як кветкі на поле&lt;br /&gt;Троху спакуслівы як пах тонкіх тканін&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Калі бачыў я тое што людзі не бачаць звычайна&lt;br /&gt;Ластаўка любая гэта нядрэнна бо знойдзеш свой хлеў&lt;br /&gt;Мне бачыўся поўдзень пад дахам гняздо тваё тайна&lt;br /&gt;Твой лёс лятаць а маім лёсам стаў гэты спеў&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Бывай хоць нядобра што гэта ўсё на растанне&lt;br /&gt;Надзея мая нам разам з табою не быць&lt;br /&gt;Калі б мы хацелі сустрэцца марныя ўсе намаганні  &lt;br /&gt;Бывай і хусцінка Лёсу мне не змяніць!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Першая спроба паэтычнага перакладу. атрымалася не вельмі, але арыгінальны верш таксама складаны, у ім вельмі складаная рытміка, я спрабавала яе перадаць... Ну і да таго ж, ніводнага знаку прыпынку...</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:11507</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/11507.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=11507"/>
    <title>Горад ... з яек!!!</title>
    <published>2007-04-05T07:24:51Z</published>
    <updated>2007-04-05T07:24:51Z</updated>
    <content type="html">&lt;a href="http://thirdeyedumb.com/2007/04/egg_stacker.html"&gt;http://thirdeyedumb.com/2007/04/egg_stacker.html&lt;/a&gt; -- ну сапраўды, а раптам яны хворыя на птушыны грып?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Сястра прывезла з дому два дзясяткі яек, можа таксама заняцца нечым падобным?</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:11055</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/11055.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=11055"/>
    <title>Да 1 красавіка...</title>
    <published>2007-04-03T06:48:10Z</published>
    <updated>2007-04-03T06:48:10Z</updated>
    <content type="html">&lt;a href="http://www.ixbt.com/games/itogi/itogi-01-04-2007.shtml"&gt;http://www.ixbt.com/games/itogi/itogi-01-04-2007.shtml&lt;/a&gt; -- GTA -4 пра Веларусаў&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Итоги недели получились насыщенными. Компании сыпали новостями, а мир радовался после очередного анонса и долгожданного видеоролика. Мы попытаемся выделить самое главное. Так, компания Rockstar наконец-то обрадовала поклонников сериала Grand Theft Auto шикарным видео с демонстрацией Liberty City нового поколения в GTA IV. Кроме выросшей на порядок графики и детализации, в ролике можно увидеть также нового героя, беженца из тоталитарной Республики Велоруссии (Velorus). «Такая страна существует только в мире GTA. Всякие аналогии с реальностью случайны и непреднамеренны», - хитро улыбаются разработчики. &lt;br /&gt;Комбайнёр-передовик, месяцами не получавший зарплату, восстал против директора колхоза, что в данном государстве равносильно государственной измене. В подобном обществе «прав тот, у кого больше прав», поэтому в результате долгих препирательств и поиска истины Иван Васильевич (в игре - просто Айван, Ivan) был объявлен врагом народа. И только друзья из велорусского военно-морского флота смогли спасти героя от каторги в котельных тракторного завода. Итак, игра начинается с того, что задиристый велорус приезжает в страну Свободы, чтобы опьянеть от аромата вседозволенности и, как водится, собрать собственную банду. Делает он это по-своему, в ушанке и с бутылкой водки в руке, не забывая поигрывать на балалайке. Очевидно, пытается избавиться от конкурентов термоядерной концентрацией «национального колорита». Rockstar никогда не отличалась политкорректностью, но это, на самом деле, слишком… Хотя американцам может, и интересно будет устраивать беспредел на улицах в шкуре вечно пьяного и небритого велоруса в спортивном костюме. Конечно, под русский шансон. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;Передовик производства, герой нового времени, Иван Васильевич. Впервые Rockstar делает широкий жест в сторону России, сворачивая в финале банальную фигу.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://pics.livejournal.com/motyga/pic/00002gk3/"&gt;&lt;img src="http://pics.livejournal.com/motyga/pic/00002gk3/s320x240" width="320" height="179" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:10937</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/10937.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=10937"/>
    <title>Думай пазітыўна!</title>
    <published>2007-04-03T06:41:04Z</published>
    <updated>2007-04-03T06:41:04Z</updated>
    <category term="І-дзе-Я"/>
    <lj:music>Radiohead -- Airbag</lj:music>
    <content type="html">Аказалася, што мая любімая фраза "Усё будзе добра" не працуе па нейкіх псіхалагічных законах (я пра гэта ўжо даўно здагадвалася...). Учора мне падказалі спосаб пазітыўнага мысленьня: думаць пра будучае як пра былое, прычым думаць, зразумела ж, звышпазітыўна: "Які заўтра быў файны дзень, надвор'е было супер, у мяне ўсё атрымалася, я села пісаць свае дзьве курсавыя працы -- і мяне пахваліў мой кіраўнік, а потым аказалася, што КСР па тэорыі літаратуры адкладзены на нявызначаны тэрмін, а потым мяне запрасілі ў кіно, а потым мы гулялі да позняга вечара па вуліцах Нямігі, а потым я прыйшла дадому, уключыла ЖЧ, а тут... 20 новых каментаў :-)))"&lt;br /&gt;Паспрабую!</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:10535</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/10535.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=10535"/>
    <title>Мінск -- Барысаў -- МІнск</title>
    <published>2007-04-02T06:46:54Z</published>
    <updated>2007-04-02T06:46:54Z</updated>
    <lj:music>Новае Неба -- Залатыя краты</lj:music>
    <content type="html">Не працуюць санвузлы&lt;br /&gt;Не нясуць дзяцей буслы&lt;br /&gt;Не шанцуе па жыцьці --&lt;br /&gt;У паход пара ісці...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Вось і я такім чынам у апошні час вырашаю свае праблемы. Дапамагае...&lt;br /&gt;Напэўна.</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:10441</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/10441.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=10441"/>
    <title>Дэкаратыўна - прыкладное мастацтва</title>
    <published>2007-03-29T22:20:40Z</published>
    <updated>2007-03-30T07:37:11Z</updated>
    <category term="Пра творчасьць"/>
    <lj:music>Coldplay</lj:music>
    <content type="html">Хай царэвіч Рахатэп і царэўна Нафрэт вартуюць ваш пакой... І хай мне не прысьняцца сёньня Сфінксы і Неферціці анфас...&lt;br /&gt;Толькі асабіста дзеля спадарыні Шамякінай я змарнавала 4 гадзіны свайго вольнага часу, каб перамаляваць шэдэўры старадаўняга мастацтва... Цікава, як гэта дапаможа мне ў разуменьні сусьветнай культуры? Суцяшаю сябе тым, што піраміды будаваліся крыху даўжэй...&lt;br /&gt;А заўтра ўставаць у 7 гадзін... АААААААААА!!!</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:10167</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/10167.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=10167"/>
    <title>Казкі з хаткі-пянёчка :-)</title>
    <published>2007-03-29T06:19:58Z</published>
    <updated>2007-03-29T06:19:58Z</updated>
    <category term="пераклады"/>
    <content type="html">Крамілек і Вахамурка задуменна стаялі ў садзе за хаткай-пянёчкам. Сонейка хвілінку на іх глядзела з нябеснага балкону. А потым пастукала залатой далонню па плячы Крамільку:&lt;br /&gt;-- Што здарылася?&lt;br /&gt;-- Мы б хацелі, каб у нашым садзе вырасла кветка, але ў нас няма зярнятка, -- сказаў Крамілек.&lt;br /&gt;Сонейка паказала залатым пальцам:&lt;br /&gt;-- Там ляжыць адно.&lt;br /&gt;Ляжала там адно зярнятка і выглядала, як дзіцятка, якое спіць.&lt;br /&gt;-- Ты лепей, Крамілек, запытайся ў яго, хто яно. Каб мы тут не пасадзілі немаведама што, -- прамовіў Вахамурка.&lt;br /&gt;Крамілек асцярожна запытаўся ў зярнятка:&lt;br /&gt;-- А хто ты ёсць?&lt;br /&gt;-- Verbascum, -- прашаптала зярнятка.&lt;br /&gt;Так Крамілек і Вахамурка і не зразумелі, бо зярнятка размаўляла па-лацінску. Вахамурка пяткай зрабіў дзюрачку, і Крамілек  туды тое зярнятка пасадзіў. А зверху прымацаваў свой паласаты капялюшык, каб зярнятка лепш расло. А потым зярнятка палівалі з лейкі і спявалі яму песеньку:&lt;br /&gt;“Зярнятачка, уставай,&lt;br /&gt;І ў фіялку вырастай!”&lt;br /&gt;І калі праспявалі ў трэці раз, пачаў там расці карэньчык.</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:9699</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/9699.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=9699"/>
    <title>motyga @ 2007-03-26T22:56:00</title>
    <published>2007-03-26T20:03:35Z</published>
    <updated>2007-03-26T20:03:35Z</updated>
    <content type="html">Дарэмна? Няма для каго? Няма ўва мне веры, і я шукаю яе вакол. Знайшла ўчора на плошчы... Амаль паверыла. Дзякуй. Вы -- не дарэмна!!!&lt;br /&gt;Набыла сёньня Барадулінаўскія "Ксты"... У падарунак ;-)</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:9269</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/9269.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=9269"/>
    <title>Пераклад С. Балахонава</title>
    <published>2007-03-22T08:10:09Z</published>
    <updated>2007-03-22T08:10:09Z</updated>
    <category term="Пра творчасьць"/>
    <category term="вершы"/>
    <lj:music>Юнона і Авось</lj:music>
    <content type="html">Ты мяне на дасьвецьці абудзіш,&lt;br /&gt;Босай выйдзеш праводзіць паволі.&lt;br /&gt;Ты ніколі мяне не забудзеш.&lt;br /&gt;Ты мяне не пабачыш ніколі.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Захінуўшы цябе ад прастуды,&lt;br /&gt;Я падумаю: "Божая воля!&lt;br /&gt;Я ніколі цябе не забуду&lt;br /&gt;Я цябе не пабачу ніколі".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Не мільгаюць, ад ветру сьлязяцца&lt;br /&gt;Вішні карыя, поўныя болю,&lt;br /&gt;Ёсьць благая прыкмета — вяртацца.&lt;br /&gt;Я цябе не пабачу ніколі. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Марна зьдзівяць узьнёслай сваволяй&lt;br /&gt;колькі фраз, што памкнуць згэтуль цудам:&lt;br /&gt;"Я ніколі цябе не забуду&lt;br /&gt;Я цябе не пабачу ніколі".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ніхто не ведае, дзе можна знайсьці Караткевічаўскі арыгінал???</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:9139</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/9139.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=9139"/>
    <title>motyga @ 2007-03-18T00:26:00</title>
    <published>2007-03-17T22:25:57Z</published>
    <updated>2007-03-17T22:25:57Z</updated>
    <category term="Самакапаньне"/>
    <content type="html">Адначасова хочацца быць і ласкавай, мяккай, і энергічнай, іранічнай, і цікавай, і прывабнай, і незвычайнай... Дык якая ж я на самай справе? Няўжо такая, якой мне быць не хочацца...</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:8776</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/8776.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=8776"/>
    <title>motyga @ 2007-03-17T22:30:00</title>
    <published>2007-03-17T20:37:28Z</published>
    <updated>2007-03-17T20:37:28Z</updated>
    <lj:music>Indiga -- Наканавана</lj:music>
    <content type="html">Была на канцэрце гурта Індзіга. Як заўсёды, цудоўна. Столькі пазітыву і стваральнай энергіі... &lt;br /&gt;Столькі разумных твараў вакол! Столькі беларускай мовы!!!&lt;br /&gt;А вы яшчэ не ведаеце, хто самая прыгожая беларуская сьпявачка? Ну зразумела ж, Руся... Я нават свайго будучага мужа да яе раўную... Крыху. :-)&lt;br /&gt;Дарэчы, парайце хто-небудзь, як і дзе можна цікава і нестандартна справіць вясельле... :-))))&lt;br /&gt;&lt;a href="http://pics.livejournal.com/motyga/pic/00001pzr/"&gt;&lt;img width="320" src="http://pics.livejournal.com/motyga/pic/00001pzr/s320x240" height="213" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:8457</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/8457.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=8457"/>
    <title>А ты наведаў гэты сайт???</title>
    <published>2007-03-17T20:29:03Z</published>
    <updated>2007-03-17T20:29:03Z</updated>
    <category term="Жыве Беларусь!"/>
    <lj:music>Кельцкая</lj:music>
    <content type="html">&lt;a href="http://www.pledgebank.com/DzienVoli2007"&gt;http://www.pledgebank.com/DzienVoli2007&lt;/a&gt; -- і да сустрэчы на плошчы!!!</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:8417</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/8417.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=8417"/>
    <title>motyga @ 2007-03-14T23:52:00</title>
    <published>2007-03-14T21:53:25Z</published>
    <updated>2007-03-14T21:53:25Z</updated>
    <lj:music>Ундервуд</lj:music>
    <content type="html">Вясна... Сумую, усё губляю... Джынсы сталі вузкімі...&lt;br /&gt;Але ўсё роўна ўсё файна!!!</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:8076</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/8076.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=8076"/>
    <title>Карэл Чапек</title>
    <published>2007-03-14T09:16:00Z</published>
    <updated>2007-04-17T18:01:13Z</updated>
    <category term="пераклады"/>
    <lj:music>Evanescence</lj:music>
    <content type="html">Смерць Архімеда&lt;br /&gt;Тая вядомая гісторыя пра Архімеда насамрэч адбывалася не так, як пра гэта пішуць; сапраўды, ён быў забіты, калі рымляне бралі Сіракузы, але няпраўда, што, калі ў ягоны дом уварваўся рымскі жаўнер, каб паланіць яго, Архімед, заняты крэсленнем нейкіх геаметрычных канструкцый, на гэта толькі незадаволена прабурчаў: “Не руш маіх кругоў!”.&lt;br /&gt;&lt;a name="cutid1"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Па-першае, Архімед ніколі не быў летуценнікам-прафесарам, які не разумее, што робіцца вакол яго; наадварот, ён быў сапраўдны прыроджаны ваяр і нават стварыў ваенныя машыны для абароны Сіракузаў; па-другое, той рымскі жаўнер ніколі не быў тым п’яным марадзёрам, але культурным і паважаным штабным сотнікам Люцыям, які добра ведаў, з кім мае гонар размаўляць, ён не збіраўся нікога браць у палон, а наадварот – аддаў з парога салдацкі салют і прывітаўся: “Бывай здаровы, Архімед!”.&lt;br /&gt;Архімед узняў вочы ад васкавой дошчачкі, на якой насамрэч нешта крэсліў, і запытаў: “Што табе?”.&lt;br /&gt;“Архімед, -- працягваў Люцый, -- мы ведаем, што без тваіх ваенных машынаў Сіракузы не прастаялі б і месяцу; мы ж не маглі іх адолець два гады. Не думай, што мы, ваяры, не разумеем гэтага. Выключныя машыны. Мае віншаванні.”&lt;br /&gt;Архімед махнуў рукой. “Кінь ты гэта, нічога ў іх няма. Звычайныя механізмы для кідання – гэтакая сабе цацка. Не мае ніякага значэння для навукі.”&lt;br /&gt; “Але для ваеннай справы мае,” – настойваў Люцый. “Паслухай, Архімед, я прыйшоў да цябе сказаць, каб ты працаваў на нас.” &lt;br /&gt; “На каго?”&lt;br /&gt; “На нас, рымлянаў. Ты не можаш не бачыць, што Карфаген у заняпадзе. Нашто ім яшчэ дапамагаць? Зараз мы скончым з Карфагенам, паглядзіш. Лепш было б, калі б усе вы ішлі да нас.”&lt;br /&gt; “Навошта? -- бурчэў Архімед. -- Мы сіракузцы, на шчасце, грэкі. Навошта ж нам ісці да вас?” &lt;br /&gt; “Бо вы жывяце на Сіцыліі, а Сіцылія нам патрэбная.”&lt;br /&gt; “А навошта вам Сіцылія?”&lt;br /&gt; “Бо мы хочам валодаць Міжземным морам.”&lt;br /&gt; “Ага”, -- працягнуў Архімед і задуменна паглядзеў на сваю дошачку. “І дзеля чаго вам гэта?”&lt;br /&gt; “Хто гаспадарыць у Міжземным моры, -- прамовіў Люцый, -- гаспадарыць у цэлым свеце. Гэта кожны ведае.”&lt;br /&gt; “Вы так хочаце быць гаспадарамі ў свеце?”&lt;br /&gt; “Так. Рым прызначаны стаць гаспадаром у свеце. І я табе кажу, што так і будзе.”&lt;br /&gt; “Магчыма,”сказаў Архімед і выцер нешта на васкавой дошчачцы. --“Але я б вам гэтага не раіў, Люцый. Паслухай, быць гаспадаром у свеце – гэта дасць вам адны толькі марныя турботы. Колькі працы гэта запатрабуе ад вас.” &lt;br /&gt; “Гэта не важна; затое мы будзем вялікай імперыяй.”&lt;br /&gt; “Вялікай імперыяй, -- прамармытаў Архімед. -- Ці я накрэслю малы круг, ці вялікі, гэта ўсё роўна будзе толькі круг. Там таксама будуць межы – і вы ніколі не будзеце без межаў, Люцый. Ці ты думаеш, што вялікі круг больш дасканалы, чым малы? Ты думаеш, што ты лепшы геаметр, калі ты накрэсліў большы круг?”&lt;br /&gt; “Вы, грэкі, заўсёды гуляеце са словамі, -- заўважыў сотнік Люцый. --Мы ж даказваем сваю праўду іншым чынам.”&lt;br /&gt; “Як?”&lt;br /&gt; “Справай. Вось, напрыклад, мы дабылі вашыя Сіракузы. Ergo Сіракузы належаць нам. Гэтакі доказ зразумелы?”&lt;br /&gt; “Зразумелы,” – прамовіў Архімед і пашкрабаў палачкай у валасах.&lt;br /&gt; “Так, вы зваявалі Сіракузы; але яны ўжо не тыя і ніколі не будуць тымі Сіракузамі, што былі раней. Гэта быў вялікі і слаўны горад, чалавеча; ён ужо ніколі не стане вялікім. Шкада Сіракузаў!”&lt;br /&gt; “Затое Рым будзе вялікім. Рым павінен быць самым моцным у цэлым свеце.”&lt;br /&gt; “Навошта?”&lt;br /&gt; “Каб утрымацца. Чым мы больш моцныя, тым больш у нас ворагаў. Таму нам трэба быць самымі моцнымі.”&lt;br /&gt; “Што тычыцца моцы,”—мармытаў Архімед, – Я троху фізік, Люцый, і скажу табе нешта. Моц мае сваю вагу.”&lt;br /&gt; “Што гэта значыць?”&lt;br /&gt; “Гэта такі закон, Люцый. Моц, якая прымяняецца, мае сваю вагу. І чым вы мацнейшыя, тым больш вы патрабуеце сваіх сілаў; а некалі прыйдзе хвіліна – “&lt;br /&gt; “Што ты хацеў сказаць?”&lt;br /&gt; “Ды нічога. Я не прарок, чалавеча; я толькі фізік. Сіла мае сваю вагу. Больш нічога не ведаю.”&lt;br /&gt; “Слухай, Архімед, чаму б табе не працаваць з намі? Ты не ўяўляеш, якія вялізарныя магчымасці адкрыліся б перад табой у Рыме. Ты мог бы будаваць самыя моцныя ваенныя машыны ў свеце.”&lt;br /&gt; “Ты прабач мяне, Люцый; я ўжо стары чалавек, а хацеў бы яшчэ распрацаваць адну-дзве са сваіх задумаў. – Як бачыш, і зараз я нешта крэслю.”&lt;br /&gt; “Архімед, няўжо цябе не вабіць ідэя здабываць з намі ўладу над усім светам? – Чаму ты маўчыш?”&lt;br /&gt; “Выбачай, -- бурчэў Архімед над сваёй дошчачкай. – Што ты сказаў?”&lt;br /&gt; “Што такі чалавек, як ты, мог бы мець сусветную ўладу.”&lt;br /&gt; “Гм, сусветная ўлада,—задумаўся Архімед, -- Не крыўдуй, але я маю тут нешта больш важнае. І ведаеш, больш трывалае. Нешта, што тут насамрэч застанецца.”&lt;br /&gt; “Што ж гэта?”&lt;br /&gt; “Гэй, не руш маіх кругоў! Гэта спосаб для вылічэння плошчы сектара круга.”&lt;br /&gt;Пазней было выдадзена паведамленне, што вучоны Архімед раптоўна пайшоў з жыцця.&lt;br /&gt;1933</content>
  </entry>
  <entry>
    <id>urn:lj:livejournal.com:atom1:motyga:7694</id>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://motyga.livejournal.com/7694.html"/>
    <link rel="self" type="text/xml" href="http://motyga.livejournal.com/data/atom/?itemid=7694"/>
    <title>motyga @ 2007-03-13T09:41:00</title>
    <published>2007-03-13T07:55:58Z</published>
    <updated>2007-03-13T07:56:54Z</updated>
    <lj:music>Cranberries -- Zombie</lj:music>
    <content type="html">Вырашыла сёньня прыбраць у торбачцы -- чаго там толькі няма! Калі б нейкія іншапланецяне занеслі мяне ў джунглі, я думаю, мы з маёй торбачкай выжылі б... А яшчэ кажуць, што жанчыны слабыя.&lt;br /&gt;Трэба і ў пакоі прыбрацца, а то кветкі занадта хутка вянуць. І пыл з манітора сцерці...&lt;br /&gt;Што толькі не зробіш, абы не пісаць курсавую...</content>
  </entry>
</feed>
